Gaza

Iedereen zit er vreselijk mee. Je vindt het allemaal zo erg en zit dan machteloos. In WO II speelde zich een grote genocide af, joden werden gewoon uitgemoord en hele steden raakten hun joodse bevolkingsdeel kwijt. Onvoorstelbaar vonden we dat en pas na de oorlog drong door wat zich in al die concentratiekampen had afgespeeld. Maar we WISTEN het niet. En weer speelt zich een genocide af, maar nu zitten we er met onze neus bovenop. Niemand kan zeggen dat hij het niet wist. We hebben de reportages, we hebben Internet, het is een publieke gebeurtenis. We krijgen tranen in de ogen bij het zien van die hongerende kindertjes, van die mensen die vechten om een zak meel en intussen dood geschoten worden, van die ontheemden die weer worden opgejaagd en met schamele bezittingen opnieuw vluchten naar een gebied dat achteraf toch niet veilig blijkt . Wij als individu zien het aan en moeten het overlaten aan de bovenbazen of er ingegrepen wordt. Tot nu toe gebeurt dat niet, want in Europa kunnen we het maar niet eens worden. Weer een week van overleg voorbij. Ook in ons land zijn we niet gezegend met flinke, doortastende mensen van gewicht, die durven zeggen: en nu is het uit. Eén minister doet een beetje zijn best. Onze koning moet maar eens naar de Belgische koning kijken. Die was kennelijk al op het punt gekomen dat het hem te veel werd en wanneer is het dat voor Willem Alexander, voor King Charles, de Spaanse koning en …? Dan durven regeringsleiders misschien ook aan sancties voor Israël te denken. En onze premier Schoof? Ach die doet het in zijn broek van angst voor Wilders. Maar hoe kun je nog goed praten hoe Israël wraak neemt op Hamas door een heel land met bevolking en al te vernietigen en uit te roeien? Ik hoop dat er hele grote demonstraties komen die ik helaas alleen in de geest kan meemaken.