Adolescence

De Netflixfilm die enorm veel indruk maakte en naar wat ik erover hoorde niet alleen op mij. Als je hier ziet wat de sociale media teweeg kunnen brengen bij jonge mensen, kinderen nog, dan raak je steeds meer beducht voor de aankomende generatie die hier aan dit soort informatie is blootgesteld. Ik werd nieuwsgiering naar die blijkbaar grote influencer Andrew Tate en ik schrok me dood. Uit de film bleek zijn enorme invloed op het manbeeld dat hier wordt gepropageerd. Ik zag op een van de foto’s een afstotende, magere figuur met dikke sigaar en zonnebril achteroverleunend in een stoel en las met verbazing zijn standpunten. Nu begrijp ik waar die schandalige kreten van de feesten in studentencorpsen vandaan kwamen, zoals vrouwen zijn sperma-emmers en verdienen de grootste minachting.

De jongeren in de film werden de hele tijd blootgesteld aan seksuele pesterijen, hetgeen in dit geval tot een steekpartij leidde die moord werd. Het was een adembenemend verhaal en speelde zich geheel buiten de belevingswereld van de volwassenen af. Die hadden dan ook geen notie. Het was zo’n lieve jongen die altijd rustig op zijn kamer zat. Vader en moeder goedwillende, hardwerkende mensen uit de kleine burgerij. De klap was immens voor ze.

Wat moet je tegenwoordig anders met je kinderen omgaan. Wij maakten het begin van de drugs en de drank mee, maar hoe moet je nu het mediagebruik onder controle houden? In de door mij zeer bewonderde serie ‘Oogappels’ komen al die ‘gewone’ problemen aan de orde. Misschien pikken ze in de komende en laatste serie de invloed van de media er ook wel bij, maar de kinderen daaruit zijn die leeftijd al te boven en kenden nog geen Tate. Ik denk dat de volwassen wereld moet nadenken hoe in de opvoeding kinderen weerbaar te maken tegen de sociale media, maar wel moeilijk, want volwassenen snappen er vaak niets van en kinderen zitten in de box (bestaat die nog?) al te swipen