Burgers en de politiek

Al enkele jaren geleden kwam de filosofe Eva Roovers met het idee van een Burgerberaad. Het idee sprak me enorm aan. Er wordt door loting een groep willekeurige burgers bijeen gebracht dat zich over een probleem buigt en de overheid suggesties voor een oplossing aan de hand doet. Dit heeft hier en daar al aardig gewerkt, bijvoorbeeld waar burgers mee dachten over de ophaal van het vuilnis in een stad. Afgelopen zaterdag, 6 september jl.,  verscheen er een essay van haar in het Financieele Dagblad over de oprichting van een Derde Kamer. Nu dat burgerberaad goed blijkt te kunnen werken, voert ze dat idee nog verder door om te proberen de kiezers dichter bij de politiek te brengen. Door de polarisatie zijn er moeilijk compromissen te sluiten en desinformatie vervuilt het contact met de kiezer. Dat is een wereldwijde trend. Dan gaan burgers om een sterke leider vragen en we weten waar dat toe kan leiden. In ons eigen Europa zijn er al een aantal autocraten, Orban voorop, waardoor eenheid moeilijk te bereiken is. Met desastreuze gevolgen, zie de aarzelende en te late besluiten over Oekraïne.

Een Derde Kamer: een groep van willekeurige burgers die  representatief is om een goede mix te krijgen (postcode, leeftijd etc.). Die functioneert een jaar lang (dus niet eenmalig over één onderwerp) naast het landsbestuur en heeft het recht om beleid te suggereren en oplossingen aan te dragen. Zelf kunnen ze deskundigen raadplegen. Zo’n Burgerparlement, door Eva ‘Derde Kamer’ genoemd, komt al in diverse andere landen voor o.a. in Frankrijk, België en Duitsland. De leden krijgen een redelijke dagvergoeding.

Net als Eva maakt ook Sander Heijne zich zorgen om onze democratie die zo vervuild wordt door desinformatie. Hij schreef het boek ‘De meeste stemmen gelden NIET’, dat vanmorgen op de radio besproken werd. Het onderwerp hangt dus duidelijk in de lucht. Ook hij vindt dat burgers meer betrokken moeten worden. In de Tweede Kamer zie je de laatste tijd (gelukkig) ook weer een tendens om meer te kijken naar wat ons bindt. Met name de door sommigen verguisde Frans Timmermans deed daartoe een oproep, in tegenstelling tot Dilan Yesilgöz van de VVD die angstvallig volhardt in een polariserende houding.  Die past mijns inziens helemaal niet bij die partij en ik hoop dat de VVD snel afstand van dit standpunt neemt.