Een drerrie

Een wat? In eerste instantie dacht ik aan 'derrie' als smurrie, vieze modder of aan getsiederrie, een mooie vloek die je niet veel meer hoort. Maar jullie wisten natuurlijk ook niet wat een drerrie is (?). Met een grote glimlach werd ik uit de droom geholpen door de Volkskrant van deze week bij de bespreking van de Gemeenteraadsverkiezingen. Den Haag heeft er namelijk een nieuwe partij bij: ‘Drerrie voor Den Haag’, opgericht door de dertigjarige Mohammed El Baroudi, politiek econoom en vakbondsbestuurder bij de FNV. Een drerrie is straattaal voor vriend, maar El |Baroudi ziet het breder dan dat: het is de Nederlander van de toekomst, nu nog een multicultureel die al generaties hier is en de Nederlandse nationaliteit heeft, maar nog steeds gezien wordt als afkomstig uit een achterlijk buitenland. Niet voor lang meer als het aan Baroudi ligt. Zijn partij bestaat uit jonge mensen onder de dertig, studenten en afgestudeerden, maar iedereen kan een drerrie zijn. Ook een oma als ik (hij noemt oma Gerda) en ze hebben een tachtigjarige lijstduwer. Ze hebben er genoeg van steeds maar weer te moeten horen: rot op naar je eigen land. Ze zijn NB Nederlander! Een mooi logo hebben ze ook: een ooievaar in een hoodie voor een geblokte shawl. Ik vond het zo’n verfrissend bericht, er sprak veel moed en enthousiasme uit. Ben benieuwd hoe het ze vergaat en of een zetel erin zit. Ik hoop het voor ze.