Jane Goodall

Ik moet wel even stil staan bij de dood van Jane Goodall, een leeftijdsgenoot. Ik had het voorrecht een lezing van haar te mogen bijwonen en het was bijzonder zo’n frèle figuur zo overtuigend te horen vertellen over haar robuuste avonturen in de wildernis. Wat een geduld en opgeven van alle comfort om jarenlang een studie te maken van een groep chimpansees. Toen ze er in haar geboorteland, Engeland, verslag over kwam doen, werd ze aanvankelijk weggelachten door bekende wetenschappers. Een gezaghebbende professor beweerde: wat een onzin kraamt dat meisje uit. Prof. Van Hooff, die haar goed kende, vroeg eens aan zijn studenten: weten jullie wie die Prof. .. is? Niemand reageerde.  En Jane Goodall? Iedereen stak zijn hand op. Zij heeft ervoor gezorgd dat men ging beseffen dat dieren meer met ons gemeen hebben, een bewustzijn hebben en gevoelens kennen. Dat schept verplichtingen voor de manier waarop wij ze behandelen. Ze was dan ook een felle tegenstander van de intensieve veehouderij, waarbij dieren het grootste deel van hun natuurlijke gedrag onmogelijk wordt gemaakt. Op het laatst droeg ze altijd een klein speelgoedbiggetje met zich mee om duidelijk te maken: het gaat niet alleen om de chimpansees. Ze heeft enorm veel betekend voor de dieren en voor ons mensen door onze houding ten opzichte van dieren te veranderen. Haar bevindingen en ervaringen moeten nog wel dieper doordringen in een steeds bredere kring, zodat uiteindelijk respect voor het dier door iedereen omarmd wordt.