Mad Men

De wereld zit vol dwaze mensen die helaas andere, minder dwaze mensen in hun greep houden. Hoe is het mogelijk dat de nieuwe president van de USA het voor elkaar heeft gekregen binnen drie maanden Amerika te laten afglijden naar een bijna autocratische staat?  ‘Vluchten kan niet meer’ is een toepasselijk liedje, maar ik ben de laatste tijd even gevlucht in de oude serie Mad Men (2007-2015), die nu weer op Netflix te zien is. En terecht, want het laat macht zien zoals die in een kleine wereld, hier van de reclame industrie, werd uitgeoefend in de jaren van de moord op Kennedy en de Vietnamoorlog. Mad staat hier voor Madison Avenue in New York, Manhattan, waar in de jaren zestig alle grote reclamebureaus gevestigd waren, zoals de Fleet Street in Londen staat voor de krantenwereld. En natuurlijk is het ook de tijd dat ikzelf in de bloei van mijn leven was met een jong gezin. Veel kwam mij bekend voor, waar jongeren nu wellicht met grote verbazing naar kijken (en wij indertijd toch ook, het was niet onze wereld). Roken, drinken, bazen en secretaressen. Niemand had nog van Me Too gehoord. Maar ook de eerste aanstellingen en de positie van zwarte mensen en van Joden. Er bestond in die wereld nog veel discriminatie en van wat men toen nog allemaal durfde te zeggen, zou men nu enorm schrikken. In tegenstelling tot de nieuwe kortere series is deze zeven seizoenen lang met 12 of meer afleveringen. Als je even wilt vluchten, doe dat dan op deze historisch leerzame en spannende manier. Het is een iconische film.