Oekraïne en de nieuwe coalitie

Daar staan ze dan: een opgewekte, blijmoedige Rob Jetten, de beoogd premier, Henri Bontenbal, iets meer teruggetrokken, maar ook sympathiek  en Yesilgöz, een vrouw bij wie ik geen enkele aantrekkingskracht voel en dat is niet omdat ze van de VVD is. Ze heeft eruit gesleept wat ze kon en had van het begin af aan uitsluitend het partijbelang voor ogen. Zij heeft ervoor gezorgd dat er een conservatieve zweem over het akkoord ligt en dat is ook wel te begrijpen, want op dit moment wordt het land nu eenmaal meer naar rechts getrokken. Desondanks hoop ik dat de toch wel hoopgevende sfeer die dit drietal uitstraalt behouden kan blijven. Verrassend was de aparte en geoormerkte belasting voor de vrijheid, als extra ondersteuning voor de uitbreiding van defensie. Het schijnt neer te komen op een gemiddelde bedrag van 400 euro voor burgers en bedrijven. Veel per gezin, maar naar draagkracht valt het mee. Aha, dacht ik, zo’n formule zou dus toch kunnen. In mijn vorige blog pleitte ik voor een aparte belasting om Oekraïne extra bij te staan in deze vreselijke winter, waar de Russen het gemunt hebben op de elektriciteitscentrales en met succes. Geen steun  met wapens, maar met generatoren en ontbrekende onderdelen om de mensen warm te houden. Het klinkt natuurlijk naief, maar op die vrijheidsbelasting werd ook nogal bevreemdend gereageerd en hij gaat nu wel door. Particuliere organisaties doen hun best, maar een heel land kan natuurlijk wezenlijker bijdragen om de ellende te verzachten. We zijn boos op Europa dat almaar vergadert, Nederland incluis, maar als land kunnen we toch inspringen om alvast iets te doen? En wie weet: goed voorbeeld doet goed volgen.