Pim Fortuyn

Maandag jl, 17 november, werd de laatste uitzending van de documentaire ‘Fortuyn: On-Hollands’ uitgezonden. (Nog te zien op NPO Start). Een buitengewoon boeiend tijdsbeeld dat nog zo dichtbij lijkt. Ik vroeg me af wat er gebeurd zou zijn als Fortuyn in plaats van Wilders een prominente rol was gaan spelen. In ieder geval zou de toon heel anders zijn geweest, op zichzelf al een verademing. Fortuyn haatte Islamitische gewoontes, maar niet de religie als zodanig en hij legde overduidelijk de cultuurverschillen bloot met de instroom die we toen al hier meemaakten. In hele wijken voelde de gewone Hollander zich niet meer thuis en tegelijk zag je heel duidelijk dat wij, met de kennis van nu, veel eerder hadden moeten inspelen op wat er onder onze ogen gebeurde. Wij hebben nooit grenzen aangegeven die buitenlanders in ieder geval moesten respecteren, wilden ze hier geaccepteerd worden. En zo moesten de oorspronkelijke bewoners lijden onder de slordige gewoontes van hun nieuwe buren. Hup, de vuilniszak over het balkon naar beneden. Wij moesten tolerant zijn en wie waren die wij? Niet wij, bevoorrechten in mooie huizen en lanen, maar de bewoners van arme wijken waar de emigranten ook werden ondergebracht . En daar is volgens mij al de kiem gelegd voor de vreemdelingenhaat van nu. Fortuyn zou nooit zo onbeschaafd te keer zijn gegaan als Wilders, maar hij kon zich ook zeer kwaad maken en misschien zou hij positiever hebben meegewerkt om het probleem al in een vroeg stadium op te lossen. Het was wel een figuur die niet in een Hollandse mal paste, vandaar de rake titel, en dat kon bevreemdend werken. Hij leek me ergens toch ook een sympathieke en open man en vaak vermakelijk. ‘At your service!’ met dat speciale lachje. Was hij niet vermoord, dan had de geschiedenis er anders uitgezien.