Rijbewijskeuring

De dag dat ik gekeurd moest worden voor de vernieuwing van mijnrijbewijs. Het begon al goed. Ik bleek niet op de lijst te staan, maar was wel in de oproep op dezelfde tijd geboekt als een ook wachtende meneer. Men zat er een beetje mee en ik liet de meneer maar vóór gaan, waar hij erg op gebrand was. Ik zat juist wel aardig, in het buurthuis Van der Pek, vernoemd naar de architect van deze bijzondere buurt. Het bleek een gezellige bedoening. Overal zaten mensen met elkaar thee te drinken en hoofddoekjes voerden de boventoon. Ik kreeg thee aangeboden en een heerlijk stukje cake. Ze deelden ook stukjes watermeloen uit en iedereen werd getrakteerd door vriendelijke vrouwen die graag een praatje maakten. Wat later werden bakjes met salade uitgedeeld. Een Oosterse gastvrijheid. In dit centrum vonden allerlei activiteiten plaats, zoals een folder vermeldde die ik in mijn hand gedrukt kreeg. Eens in de maand is er een Pekdiner als binding voor de buurt. Je betaalt als je kunt en dat kan ook met een cultureel optreden. Verder is er het PekLab, waar meer aan sociale hulp wordt gedaan en je plannen in kunt brengen.

Het bleek dat eens in de veertien dagen hier die keuringen werden gedaan. De dokter kon mij op de lijst niet vinden, maar ik had gelukkig de oproep in mijn telefoontje staan, dus dat gaf geen probleem. Ik ontdekte iets nieuws: met bril had ik 100% zicht, zonder 25! Volgens mij is dat niet helemaal juist, want ik kreeg geen tijd om te accommoderen. De raad om een reservebril in de auto te leggen zal ik echter zeker opvolgen. En verder was gelukkig alles in orde en wacht ik het bericht van de Rijksdienst voor het Wegverkeer af wanneer ik mijn nieuwe rijbewijs kan ophalen. Voor weer vijf jaar mijn paspoort naar de buitenwereld. Hoera!