Rollator

Over dit onderwerp lees je niet veel, maar toevallig gisteren in de Volkskrant wèl. Hoeveel weerstand er bestaat om die te gaan gebruiken en hoe men probeert deze te doorbreken. Er is zelfs een jaarlijkse Nationale Rollatorloop in het Olympisch Stadion in Amsterdam, waar dit jaar weer 750 mensen aan deelnamen. De best versierde krijgt een prijs. Sponsor is een van de bekendste en meest luxueuze merken . Op Internet vond ik uitgebreide informatie over dat evenement, dat eergisteren bleek te hebben plaatsgevonden. Had ik dat maar geweten, want sinds kort hebben wij de rollator van mijn man uit de kelder tevoorschijn gehaald. Gelukkig een luxebeestje, want voorzien van alles wat het rijden ermee comfortabel maakt, maar nog wel in ouderwets (?) zwart. Niet hip meer en nu moet ook ik eraan geloven. ‘From shame to pride’ is de slagzin die de  sponsorfabriek heeft gemunt, maar dat vind ik een beetje overdreven. De schaamte, ja, ik weet dat het ook voor mijn moeder een grote stap was en hoe ze kritisch naar haar collega’s keek, die er niet recht genoeg achter liepen. En nu dus haar dochter. Pride zal ik er nooit in scheppen, het is gewoon k.., maar ik preek zelf altijd dat je je bij je beperkingen moet neerleggen, dus wat zeur ik. Ik probeer natuurlijk wel rechtop achter dat ding te lopen!